Archive

Archive for the ‘ආදරය හෙවත් මගේ හුස්ම’ Category

සංසාරගත සිහින…පෙම.

April 9, 2010 Leave a comment

වෙහෙරක්
සුදෝ සුදු පිච්ච
වතුසුද්ද මල්
ගලපන..
නිසසලේ
මලින් මල 
බැ‍ඳෙන
වෙහෙරක්…
රළු දෙ අත
තනයි…
පාදමක් …
සවිමත් …
ගොඩ නගයි
වෙහෙර බඳ
සියුමැලි 
අතැඟිල්ලක්…
රළු මුත් 
සවිය ඇති..
අපිලිවෙල මුත්
නිවැරදි…
තැනෙයි නිසි සේ
වෙහෙරක්..
සුදුම සුදු
මලින් බඳින
වෙහෙරක්…
පාදමෙන් 
සවි ලද
කරගැට පිරි
අතින් නැගි 
ආකෘතිය…
සියුමැලි
අතැඟිලි…
මල් පෙති  
නිසි ලෙස
හැඩ කරන..
සොඳුරුතම
සංසාරගත
සිහිනය වූ
සැබෑ පෙම..
ඒ වෙහෙරක්…
සුදුම සුදු
වතුසුදු මල්
වෙහෙරක්…..

ආදරය හෙවත් සුප් හොද්ද….

March 30, 2010 Leave a comment

(කට හම යන කන්..ජීවිතය හම ගැසූ කයි කතන්දර… 2)

 තරුණ යුවලක් – ඈත අසුනක ඉඳගෙන…  එකිනෙකාට තුරුලු වෙමින්, රහසේ බස් කොඳුරමින්, තරුණිය තරුණයාගේ උරහිස් වල දැවටෙමින් සිනහ වෙනවා… ඈට මේ ලෝකේ වගක් නැතුව වගෙයි… තරුණයා ආදරයෙන් ඈ දිහා බලා ඉන්නවා.. මොහොතක් තරුණියගේ හිස සිප ගන්නවා කාටවත් නොදැනෙන්න… ඈ නෙත් පියා ගෙන එය විඳිනව…

ඔවුන් දෙන්නා ඇත්තටම කුරුලු ජෝඩුවක් වගෙයි…  ඔවුන්ගේ දෑත් එකිනෙක පැටලිලා…ඈ තරුණයාගේ උරහිසේ හිස හොවා ඉන්නවා… ඔහු නිකටෙන් ඇගේ හිස උරහිසට තද කරන්, නිහඬව එය විඳිනවා…

හ්ම්ම්… දැන් අත උස්සන්න බලන්න මේ කතාව කියවද්දි ලැජ්ජා හිතිච්ච කට්ටිය ?
“ඉතින් ඊට පස්සේ? ” කියල මගෙන් අහන කට්ටියත් අත උස්සනවද?

“අපෝ මේක හරියට මල් නවකතාවක ඡේදයක් වගේනේ…”

“මේ මොන බොලඳ කතාවක්ද? අප්පා…”

“මුන් හැසිරෙන්න දන්නෙ නැති හැටි..”

“ඒ මදිවට ජීවිතෙ මල් , කෙල්ලෙක් වෙලත් මෙවුව කිසි ලැජ්ජාවක් නැතුව ලියන හැටි… !”

මේ සිතිවිලි වලටත් අත් කීපයක් හරි එසවෙයි නේද?

සොඳුරු කතා කාරයින් සමග නිමක් නැති කතා බහ වල අතරමං වෙද්දී අද දවසේ කතා මාතෘකාව උනා මේ තරුණ යුවල…

ඔයාලා හැමෝටම මොකක් හරි දෙයක් ඇති ඒ ගැන කියන්න… ජීවිතේ මල් තවම කතාව ඉවර නැහැ… ඈටත් තියනව කතාවක් කියන්න…  සොඳුරු කතනදර කාරයකු කීව කතාවකුත් කියන්න තියනව… ඕන්න එහෙනම් අහන්න…

ඉතින් මේ යුවල නිශ්ශබ්දව ආදරය කරමින්, කොඳුරමින්, නිසංසලේ යනවා…. මෙච්චර කලබලකාරී වාහනයක… ටිකක් ඈතින්… මැදි වියේ කාන්තාවෝ දෙන්නෙක් ඉන්නව… ඒ දෙන්නගේ ඇස් මේ යුවල දිහාවේමයි… ඒ ඇස් වල තිබ්බේ දයාව ආදරය පහන් හැඟුම් නම් නෙමෙයි.. අප්‍රසාදය, තරහව, කලකිරීම ඒ ඇස් වල දිලිසෙන්න වගෙයි මම දැක්කේ….

මගේ ලඟම හිටි සොඳුරු කතා කරුවට මම මෙහෙම කිව්ව

” මම මේ හිතුවෙ අර ඇන්ටිල දෙන්න මේ පෙම් ජවනිකාව ගැන මොනව හිත හිත යනව ඇතිද මේ වෙලාවේ? කියල” . අනුන්ගේ හිත් ගැන පේන කියන එක හොඳමත් නැහැ. ඒත් එකෙන් හොඳ වෙන වෙලාවලුත් තියනව… අද වගේ…

” අම්මප මුන්ට ලැජ්ජා නැති හැටි…අපේ කාලේ නම් ඔහොම නැහැ” කියල හිතනව ඇති… – මම කිවුව…

කතා කරුවත් පුදුමයට වගේ ඒකම හිතලා… හැබැයි මම හිතන්න පැය බාගෙකටත් කලින්ලු …

” මමත් ඕක හිතුවා… අම්මපා මුන් ප්‍රසිද්ද තැනක හැසිරෙන්න දන්නේ නැති හැටි!” කියල හිතනව ඇති… – සොඳුරු කතා කරුවා කියුවා..

” ම්ම්…. මේ රටේ ඉන්නේ බොරු සදාචාරයකුයි නැති විනයකුයි ඔලුව උඩ තියා ගත්ත කුහකයෝ… අන්තවාදියෝ…. -මම කිව්වේ කලකිරීමෙන්.

තව දෙයක් මගේ හිතට ආවා

” නැහැ මෙහෙම දෙයකුත් හිතෙනවා ඇති.. මෙහෙම ලව් කර කර කවුරු හරි යනකොට එයාල  උපකල්පනය කරගෙන මවා ගන්නව වෙන්න ඇති ඊලඟට වෙන්න පුලුවන් දේවල්. අත් අල්ලන් නම් ඉන්නේ ඊලඟට කිස් එකක්.. ඊලඟට…. මෙන්න ඒ වගේ…. එක එක එවුව… මේ ගෑනු මිනිස්සු නැත්නම් මෙච්චර මොකද අපුලෙන් බලන්නේ  ආදරේ දිහා… මොකද උන් දෙන්නා වැරදි වැඩක් කරනවයැ… ? කුහක කම… මොකුත් නෙමෙයි කුහක කම…  උන් හිතන්නේ ආදරේ කියන දේ කාමය වරදවා හැසිරීම තරම්ම තැනකට ගිහිල්ලා තමා නතර වෙන්නේ කියලා…” මම කියාගෙන ගියා…

සොඳුරු කතන්දර කරුවත් මොහොතක් කල්පනා කලා…

” ඔව් … ඒ කතාව හරි වෙන්න පුලුවන්… මේ මිනිස්සු කොච්චර ගතානුගතිකද කියනවනම් , ආදරය කියන දේ මුලිනුපුටා දමපු රාගය සංසිඳවා ගැනීමක් පමණක් අත් විඳපු අය නිසාද දන්නේ නැහැ එහෙම අප්‍රසාදයෙන් බලන්නේ… මොකද තම තමුන් එක එක දේවල් වලට ප්‍රතිචාර දක්වන්නේ තම තමුන්ගේ අත්දැකීම් අනුවනේ..

යුවලක් අත් අල්ලගෙන, එකිනෙකාට ඉතාම ලං වෙලා යනකොට මේ මිනිස්සු  හිතන්නේ ” මේක නම් තනිකර මදය… මේක නම් කෙලවර වෙන්නේ කාමයත් සංසිඳවා ගැනීමෙන් කියලයි..ඒ දිහා බලන්නේ මුන් දෙන්නා රාගයෙන් වියරු වටිලා මෙතන හොඳ හොඳ සෙල්ලම් දකින්න තව ගත වෙන්නේ මොහොතයි දෙකයි” වගේ….  කුතුහලය, දෙගිඩියාව , තරහව, උද්වේගය පිරිච්ච අපිරිසිදු ඇස් වලින් ඊට පස්සේ හොයනවා ‘සදාචාරය, විනය , හැදිච්චකම නාමයෙන් මුන්  දෙන්නව සංස්කෘතික බන්ධනාගරයට අතඩංගුවට පත් කරන්න හේතුවක්…

ඔවුන් හිතන්නේ අත් අල්ලා ගැනීමෙන්, ලං වීමෙන්, සිප ගැනීමන් සිදු වන්නේ  ලොකු process එකක ආරම්භය මිසක් මෙතැනින් සංසි‍ඳෙන ආදර හැඟීමක් තිබිය නොහැකි බවයි… ” තැන නොතැන දන්නෙ නැති කම…නැහැදිච්චකම.. වැඩිහිටියන් ඉන්න එකවත් සලකන්නේ නැති එක ” – ඒක තමා එවන් ආදරවන්තයන්ට දෙන පදක්කම…

මොකද එයාල ලබලා තියෙන්නේ ඒ වගේ අත්දැකීමක් වෙන්න ඇති…එක්කෝ ආදරය පිටිපස්සෙන්ම කොහෙ ගියත් කාමාවේශය ලුහුබඳින හැඟීම් වෙන්න ඇති… මිනිසුන්ගේ මිනිස්කමට මම නිග්‍රහ කරනව නෙමෙයි… ඒත් සුන්දර  ආදරය ලබල නැති කෙනෙක්, එතැන ආදරය විඳින්න , ලබන්න නතර වෙන ආදරවන්තයෙක් අත් විඳින සංහිඳියාව දිහා සරාගී රංගනයක මුල් ජවනිකාව

හැටියට දකින් එක වැරදියි කියන්න අමාරුයි.. ඒ එයාගේ අවබෝධය… එක්කෝ  අහිමි වීමේ සියුම් ඊර්ෂ්‍යාව… නොලැබීමේ දුක…

එයාල හිතන්නේ ආදරය කිරීම , ලං වීම , සිප වැලඳ ගැනීම කියන්නේ කෑම කන්න කලින් බොන සුප් එක වගේ කියලයි… සුප් බීවම එන කෑම රුචියට පස්සේ කෑම නොකා ඉන්න බැහැනේ…. සුප් බොනවා නම් කෑම කන්නම වෙනව කියල හිතනව ඇති… නැත්නම් එක්කෝ මුන් සුප් බොන්න පුරුද්දක් නැතුවම කෑමම එක පාර කන්න විතරක් දන්න එවුන්… සුප් බීමෙන් නතර විය හැකි තෘප්තියක් තියනවයි කියල ජීවිතේට අදහන්නේ නැති එවුන් තමා ඔහොම විනය ගරුක මිනිස්සු වගේ ලව් කරන දිහා බලන් ඉන්නේ…”

ඇත්ත.. සොඳුරු කතාවෙන් මතුවූ දේ දවස් ගාණක් හිතන්න වටින දෙයක්…

සුප් නොබී කෑම ගැනීම නීරස විය හැකියි, starter එකක රසය දන්න කෙනෙකුට…  starter එකක් ගැන නො ඇසූ කෙනා සිතන්නේ සුප් බීම අහර ගන්න තියන වෙලාව නිකම් අපතේ යැවීමක් පමණයි කියලයි… සුප් එකක රසය දන්න අය අතර සුප් එකෙන් සෑහෙන්න සූදානම් අය වුවත් සිටිය හැකි බව දකින්න තරම් විවෘත මනසක්, කුතුහලයෙන් නොව බුද්ධියෙන් මෙහෙයවන මනසක් මෙ රටේ මිනිසුන් ලබන්නට තව ශත වර්ශ ගණනාවක් නොයාවිද?

ආදරය දිහා ආදරෙන් බලන්න… මේ මිනිස්සුන්ගේ ඇස් ඇරෙන්න…..

සොඳුරු කතාකරුවාටත් ස්තූතියි…. 🙂

මට ඕනෑ නවතින්න….

March 28, 2010 Leave a comment

මට ඕනෑ නවතින්න
කැබැලි වුන හිත් බඳුන
විසිරි ගිය කැබැලිති
එකින් එක ඇහිඳින්න….

ඇහිඳ ගත් හිත් කැබැලි
ගලපන්න මුල මැද
ටිකෙන් ටික
එකිනෙකට අලවන්න…

සුලඟකට සැලෙන්නැති
අසණියට බි‍ඳෙන්නැති
කු‍ටුම්බය සිරස මත
කිරුලක්ව පලඳන්න….

මට ඕනෑ නවතින්න
දිවිල්ලට සමුදෙන්න
ජීවිතය දැක ගන්න…
ජීවිතය විඳ ගන්න….

"මාව කොටිය කාපුවාවේ…! " :-)

March 26, 2010 Leave a comment

ගැහැණු පරාණෙකට තරහ ගියහම න්‍යශ්ටික බෝම්බයක් වගේනේ…. මට තරහ ගියහම පිපිරිල යන්නේ අවට නොවෙයි.. අභ්‍යන්තරයයි….  රිදුම් කන හදවතයි කැබලි වෙන්නේ.. ඒ මම සංවේදි වැඩි නිසා වෙන්න ඇති…. දුක මටම හරෝ ගන්න නිසා වෙන්නැති…

අහසත් එක්ක ඔරොප්පු වුන තරහට (කලින් පෝස්ට් එක බලන්න) , හිතට කැ කොස්සන් ගසමින් මම මගෙ හිතට දොස් පවරමින්, පන්ති කාමරේක හිටගෙනම කොල කැල්ලක ලිවුව හිතේ අමාරුව…

“මාව කොටිය කාපුවාවේ…! ” මේ මට මාත් එක්ක තරහ ගියහම කටින් පිටවෙන මගේ ප්‍රසිද්ධ කියමන ..:-)

ඉතින් මේ කවියටත් දෙන්න හිතුවා ඒ තේමාවම… ටිකක් නුහුගුන තේමාවක් තමා… ඒත් හිතට දැනිච්ච අති සංවේදි හැඟීමයි ලියුවේ…

****
සරීර කූඩුව තුල
හදවත පිහිටි තැන
කුහරයක් පමණක් නම්….
හැඟුම් දැනුම් නොදැනෙන…!
හදවතට වාල්කම් කරන
මොල කූඩුව පිහිටි තැන
නරුම විස දල තුඩක් නම්….
මිනිස් දහමක් නොහැ‍ඟෙන..!
සිනහවක් විඳි වරදට
හැඬුම් සියයක් හිලවු වන
ජීවිතය පිලිකාවක් නම්…
සැතකින් අක් මුල් සි‍ඳෙන..?
****

ඉස්සෙල්ලම කමෙන්ට් එක දුන්නේ අහසමයි…. ” කවියක් වශයෙන් ලස්සනයි..පට්ට! ඒත් ඔයාගේ නිර්මාණයක් නිසා ඉවසනවා..නැත්නම් ඉරලා විසිකරනව 🙂 “

පසුවදන…

අඳුර ඉවරයි.. දැන් ඒ පැහැදිලි නිල් අහසේ කිරි බැබැලෙන සුදෝ සුදින් ආයෙමත් සඳ හිනැහෙනවා…. 🙂

පොඩි පොඩි නෝක්කාඩු…. :-)

March 26, 2010 Leave a comment
විඩාබර හිත
බස් රියක එල්ලී
ඇදෙන සඳ
සවන් පත දැවටෙයි
මනරම්ම පැදියක්…!
නිදා උන්
සිත් කෙම් බිමට
ආකාස එලියක්ව
පතිතවන
පෙම්වත්ම මුහුණක්..!
කෙටිම කෙටි
පණිවිඩයක ඇමිණි
සෙනෙහසත් ගෙන
හිත ඉගිල යයි
අවකාශය තෙක්….
පිලිතුරක් නැති
වැහි කඳුල
මන්දාරම් අහසින්
පතිත වෙයි
පිලිතුරක්ව- පිලිවදනක් !
හරිම උණුසුම්
සෙනෙහෙබර
වැහි කඳුල
පොලෝ සම වැද
උරා සැඟවෙත්…
එ’සම පලාගෙන
පැන නැගී
දසන් දී
සිනහවෙයි
සුදුම සුදු පියුමක්… !

තවත් නවාතැනක්…. ( 1st version )

March 26, 2010 Leave a comment

        මේ  කවියේ ඉතිහාස කතාව මම ඉස්සෙල්ලාම කියන්න කැමතියි. මම පෙරෙදා පන්තියක ලමයි වැඩක් කරද්දී ඉඳගෙන ඉන්නකොට , මගේ ජීවිතේ හිස් කාලය ගැන ලියන්න හිතුනු සිතුවිල්ල රෙකෝඩ් බුක් එකේ සටහන් කලා. ඒත් ඒ කොලය ගේන්න බැරි උන නිසා ඊයෙ රෑ ආයෙමත් හිතලා වෙන විදිහකට ටයිප් කලා… ඉතින් ඔයාලා කලින් පෝස්ට් එකේ දැක්කේ ඒ දෙවෙනි කවියයි….

       අද ගිහින් රෙකෝඩ් බුක් එක බැලුවම මට හිතුනා පලවෙනි version එක ඊට වඩා හොඳද කියලත්.. ඒ නිසාමත් , සොඳුරු කතන්දරකරුවෙකුත් මේ පලවෙනි version එකට කැමති උන නිසාත් මට මේ 1st version එකත් දාන්න හිතුනා.. මම මේ version එකට නම දෙන්නම්, එක් නවාතැනක් ( version 1) කියලා 🙂

      මට ඔයාලත් කියන්න වඩා කැමති මොන එකටද කියලා..

තවත් නවාතැනක්…
නිසංසල සුලඟ විඩා නිවන,
හැඟුම්බර අහස ඉසුඹුලන…

තවත් නවාතැනක්…
කඳුලින් තෙමී නැහැවෙන,
සිනහව මැකී බොඳ වෙන….

තවත් නවාතැනක්…
එහෙත් එය,
හරිම හිස්තැනක් !


එක් නවාතැනක් …!

March 25, 2010 Leave a comment


එක් නවාතැනක්…
කඳුලු ඉනු ඇසක්
වියැකි ගිය හසක්
කතා නැති කවක්….

එක් නවාතැනක්….
අහස සැදි වියනක්
නිදයි මිහි තලයක්
අකීකරු හිතක්….

එක් නවාතැනක්…
මිය ඇදෙයි ඉරක්
සඳ ගනී ඉඩක්..
එය හරිම හිස්තැනක්….!