Archive

Archive for the ‘කවි..හෙවත් මගේ ආත්මය’ Category

පින්තාරු කල කඳුලු…

April 16, 2010 7 comments
ඇසිල්ලේ දිගු නිදි බි‍ඳෙයි
මන්ද ස්වර කටහඬක් අවදි වී
හැඟුම් නැති නියායෙන්
හඬන කාරණ අසයි…???
කාරණාවක් නොදැනම
කඳුල බේරෙනු දකින
පින්සලක් කොපුල මත
වෛවර්ණ රූ අඳියි….
බොඳ කඳුලු මත ඇඳි
සීනයම සිතුවමක් වන
විස්මයෙන් ඇලැලුන
හුදී දන අත් සන් නගයි….
රළ නැගෙයි, බිඳිති විසිරෙයි
මහ රළක්  සිඟිති රළ ‍රැගෙන යයි
හැඬුම්, අත් සන්, විස්මය
හිරුත් සමගම කිඳී යයි… යලි නො එයි….

පසුවදන

මීට පසුවදනක් ලිවිය යුතු යැයි මට හිතුනා…ජීවිතය යනු අද හෙට සහ ඊයේ වූ සියලු දෑ වැලැලෙන රළ පෙලක් මෙන් යැයි හිතුනා. අප හඬනවා.. දුකට කාරණ අසාවි. අප හඬා වැටෙමින් කියන දුක මත තවෙකෙකු චිත්‍රයක් අඳිනවා… අප ගැන… තවෙකෙකු බැන වදිවි.. තවෙකෙකු අප වීරයන් කොට අත් නගාවි.. ඒත් මේ සියල්ල අද පමණයි. හෙට අප වීරයනුත් නෙමෙයි… හෙට අප වරදකරුවනුත්, නිවරදකරුවනුත් නෙමෙයි.. හෙට අලුත් දවසක්…  ජීවිතය නිදි බිඳුන හීනයක් වගේ..හීනය අතීතයයි..එය යලි නො එයි. ඊට දුන් විවිධ මුහුණු ,අද පමනයි. හෙට ඒ හීනයක් පමණයි.

Advertisements

INTERජාලෙට HOT HOT අවුරුදු වේවා !!!

April 10, 2010 1 comment


2010-4-10 මා Interජාලෙට ලියූ අවුරුදු පැතුම

SMS තිහ හතලිහ ඉගිලෙයි
Facebook එකට තව වැඩ ගොඩ වෙයි
අන්තර් ජාලෙට බෝ පින් සිදු වෙයි
අවුරුදු උණුසුම ජාලය කලඹයි

අවුරුදු Forward ස්පෑම් නොවේවා
Broadband වේගය වැඩි වේවා
Wap , SMS මිල අඩු වේවා
අන්තර්ජාලෙට අවුරුදු වේවා!


1997- 4 – 14  මා දු‍ටු අවුරුද්ද
කෙසෙල් කැනක් දොර දුමේ ඉදෙනවා
ඔන්චිලි වාරම් ගමට ඇහෙනවා
ගුඩු කෙලි පංචිය දොරට වඩිනවා
අවුරුදු ආ වග හිතට කියනවා

දශකයක වෙනස!!!……………

මිනිස්කම බෙදාගන්න ආදරනීය හදවත් හැමෙකටම…
ස්තූතියි..
සිනා බෝ වෙන අවුරුද්දක් වේවා!

ජීවිතේ මල් විසින්

2010-4-10 දා මහ දවල් 12.30 ට අන්තර්ජාලයට සහ එහි සහෘදයන් ට ලියූ කවියක්

සංසාරගත සිහින…පෙම.

April 9, 2010 Leave a comment

වෙහෙරක්
සුදෝ සුදු පිච්ච
වතුසුද්ද මල්
ගලපන..
නිසසලේ
මලින් මල 
බැ‍ඳෙන
වෙහෙරක්…
රළු දෙ අත
තනයි…
පාදමක් …
සවිමත් …
ගොඩ නගයි
වෙහෙර බඳ
සියුමැලි 
අතැඟිල්ලක්…
රළු මුත් 
සවිය ඇති..
අපිලිවෙල මුත්
නිවැරදි…
තැනෙයි නිසි සේ
වෙහෙරක්..
සුදුම සුදු
මලින් බඳින
වෙහෙරක්…
පාදමෙන් 
සවි ලද
කරගැට පිරි
අතින් නැගි 
ආකෘතිය…
සියුමැලි
අතැඟිලි…
මල් පෙති  
නිසි ලෙස
හැඩ කරන..
සොඳුරුතම
සංසාරගත
සිහිනය වූ
සැබෑ පෙම..
ඒ වෙහෙරක්…
සුදුම සුදු
වතුසුදු මල්
වෙහෙරක්…..

මට ඕනෑ නවතින්න….

March 28, 2010 Leave a comment

මට ඕනෑ නවතින්න
කැබැලි වුන හිත් බඳුන
විසිරි ගිය කැබැලිති
එකින් එක ඇහිඳින්න….

ඇහිඳ ගත් හිත් කැබැලි
ගලපන්න මුල මැද
ටිකෙන් ටික
එකිනෙකට අලවන්න…

සුලඟකට සැලෙන්නැති
අසණියට බි‍ඳෙන්නැති
කු‍ටුම්බය සිරස මත
කිරුලක්ව පලඳන්න….

මට ඕනෑ නවතින්න
දිවිල්ලට සමුදෙන්න
ජීවිතය දැක ගන්න…
ජීවිතය විඳ ගන්න….

"මාව කොටිය කාපුවාවේ…! " :-)

March 26, 2010 Leave a comment

ගැහැණු පරාණෙකට තරහ ගියහම න්‍යශ්ටික බෝම්බයක් වගේනේ…. මට තරහ ගියහම පිපිරිල යන්නේ අවට නොවෙයි.. අභ්‍යන්තරයයි….  රිදුම් කන හදවතයි කැබලි වෙන්නේ.. ඒ මම සංවේදි වැඩි නිසා වෙන්න ඇති…. දුක මටම හරෝ ගන්න නිසා වෙන්නැති…

අහසත් එක්ක ඔරොප්පු වුන තරහට (කලින් පෝස්ට් එක බලන්න) , හිතට කැ කොස්සන් ගසමින් මම මගෙ හිතට දොස් පවරමින්, පන්ති කාමරේක හිටගෙනම කොල කැල්ලක ලිවුව හිතේ අමාරුව…

“මාව කොටිය කාපුවාවේ…! ” මේ මට මාත් එක්ක තරහ ගියහම කටින් පිටවෙන මගේ ප්‍රසිද්ධ කියමන ..:-)

ඉතින් මේ කවියටත් දෙන්න හිතුවා ඒ තේමාවම… ටිකක් නුහුගුන තේමාවක් තමා… ඒත් හිතට දැනිච්ච අති සංවේදි හැඟීමයි ලියුවේ…

****
සරීර කූඩුව තුල
හදවත පිහිටි තැන
කුහරයක් පමණක් නම්….
හැඟුම් දැනුම් නොදැනෙන…!
හදවතට වාල්කම් කරන
මොල කූඩුව පිහිටි තැන
නරුම විස දල තුඩක් නම්….
මිනිස් දහමක් නොහැ‍ඟෙන..!
සිනහවක් විඳි වරදට
හැඬුම් සියයක් හිලවු වන
ජීවිතය පිලිකාවක් නම්…
සැතකින් අක් මුල් සි‍ඳෙන..?
****

ඉස්සෙල්ලම කමෙන්ට් එක දුන්නේ අහසමයි…. ” කවියක් වශයෙන් ලස්සනයි..පට්ට! ඒත් ඔයාගේ නිර්මාණයක් නිසා ඉවසනවා..නැත්නම් ඉරලා විසිකරනව 🙂 “

පසුවදන…

අඳුර ඉවරයි.. දැන් ඒ පැහැදිලි නිල් අහසේ කිරි බැබැලෙන සුදෝ සුදින් ආයෙමත් සඳ හිනැහෙනවා…. 🙂

පොඩි පොඩි නෝක්කාඩු…. :-)

March 26, 2010 Leave a comment
විඩාබර හිත
බස් රියක එල්ලී
ඇදෙන සඳ
සවන් පත දැවටෙයි
මනරම්ම පැදියක්…!
නිදා උන්
සිත් කෙම් බිමට
ආකාස එලියක්ව
පතිතවන
පෙම්වත්ම මුහුණක්..!
කෙටිම කෙටි
පණිවිඩයක ඇමිණි
සෙනෙහසත් ගෙන
හිත ඉගිල යයි
අවකාශය තෙක්….
පිලිතුරක් නැති
වැහි කඳුල
මන්දාරම් අහසින්
පතිත වෙයි
පිලිතුරක්ව- පිලිවදනක් !
හරිම උණුසුම්
සෙනෙහෙබර
වැහි කඳුල
පොලෝ සම වැද
උරා සැඟවෙත්…
එ’සම පලාගෙන
පැන නැගී
දසන් දී
සිනහවෙයි
සුදුම සුදු පියුමක්… !

තවත් නවාතැනක්…. ( 1st version )

March 26, 2010 Leave a comment

        මේ  කවියේ ඉතිහාස කතාව මම ඉස්සෙල්ලාම කියන්න කැමතියි. මම පෙරෙදා පන්තියක ලමයි වැඩක් කරද්දී ඉඳගෙන ඉන්නකොට , මගේ ජීවිතේ හිස් කාලය ගැන ලියන්න හිතුනු සිතුවිල්ල රෙකෝඩ් බුක් එකේ සටහන් කලා. ඒත් ඒ කොලය ගේන්න බැරි උන නිසා ඊයෙ රෑ ආයෙමත් හිතලා වෙන විදිහකට ටයිප් කලා… ඉතින් ඔයාලා කලින් පෝස්ට් එකේ දැක්කේ ඒ දෙවෙනි කවියයි….

       අද ගිහින් රෙකෝඩ් බුක් එක බැලුවම මට හිතුනා පලවෙනි version එක ඊට වඩා හොඳද කියලත්.. ඒ නිසාමත් , සොඳුරු කතන්දරකරුවෙකුත් මේ පලවෙනි version එකට කැමති උන නිසාත් මට මේ 1st version එකත් දාන්න හිතුනා.. මම මේ version එකට නම දෙන්නම්, එක් නවාතැනක් ( version 1) කියලා 🙂

      මට ඔයාලත් කියන්න වඩා කැමති මොන එකටද කියලා..

තවත් නවාතැනක්…
නිසංසල සුලඟ විඩා නිවන,
හැඟුම්බර අහස ඉසුඹුලන…

තවත් නවාතැනක්…
කඳුලින් තෙමී නැහැවෙන,
සිනහව මැකී බොඳ වෙන….

තවත් නවාතැනක්…
එහෙත් එය,
හරිම හිස්තැනක් !